საწყისი ფესვის არხის მკურნალობა ყოველთვის არ მთავრდება განკურნებით მრავალი მიზეზის გამო. რემკურნალობამაც შეიძლება კვლავ წარუმატებლად ჩაიაროს, თუ წარუმატებლობის მიზეზები არ იქნა გამოვლენილი და აღმოფხვრილი. პირველ რიგში, ზუსტი დიაგნოსტიკა ყოველთვის წარმატების გასაღებია, განსაკუთრებით რემკურნალობის შემთხვევაში. მეორე, ფესვის არხის სისტემის არასათანადო დეზინფექცია შეიძლება გახდეს განკურნების ჩავარდნის მიზეზი, თუ წარუმატებლობა ძირითადად ოდონტოგენური ხასიათისაა. ბაქტერიები შეიძლება შემორჩეს საწყისი მკურნალობის შემდეგ იმ არეებში, რომლებიც მიუწვდომელი იყო ინსტრუმენტაციისა და ირიგაციისთვის. მკურნალობის წარუმატებლობის მიზეზებს შორის შეიძლება იყოს: არაზუსტი დიაგნოზი, კბილის იზოლაციის უგულებელყოფა, არასათანადო წმენდა, ფორმირება და ირიგაცია, აგრეთვე არასრული ობტურაცია. გარდა ამისა, იატროგენული გართულებები, როგორიცაა ინსტრუმენტის მოტეხვა და ლეჯის წარმოქმნა, ასევე შეიძლება გახდეს სერიოზული პრობლემა, რომელიც წარუმატებლობამდე მიდის, ვინაიდან ხდება ამ დაბრკოლებებისგან აპიკალური არხის სისტემის დეზინფექციის შეუძლებლობა. რემკურნალობისას სათანადოდ უნდა იქნეს მართული ის გართულებები, რომლებმაც შეიძლება უარყოფითი გავლენა მოახდინოს მკურნალობის შედეგებზე. ამიტომ, ერთდღიან ლექციაზე განხილული და წარმოდგენილი იქნება განუკურნებელი შემთხვევების იდეალური მართვა:

ზუსტი დიაგნოსტიკა და მკურნალობის დაგეგმვა

• როგორ განვასხვავოთ ოდონტოგენური ტკივილი არაოდონტოგენურისგან
• დიაგნოსტიკა განმეორებითი მკურნალობის დროს

გუტა-პერჩის ფესვის არხის შემავსებელი მასალების და ბიოფილმების მოცილება

• რატომ უნდა მოიხსნას გუტა-პერჩის ფესვის შევსება რემკურნალობის დროს?
• რომელია ფესვის შევსების მოცილების ყველაზე ეფექტური ტექნიკა?

მოტეხილი ფაილების მოცილების განახლებული ტექნიკები

• მოტეხილი ფაილის მოცილებისთვის მომზადების ტექნიკები
• მოტეხილი ფაილის მოცილების ტექნიკები

ლეჯირებული არხების მართვა

• როგორ ავიცილოთ თავიდან ლეჯის წარმოქმნა?
• რომელია ლეჯების გვერდის ავლის საპროგნოზო და პრაქტიკული ტექნიკები?

MTA ობტურაცია რემკურნალობაში (პერფორაციის შეკეთება)

• გუტა-პერჩისა და MTA-ს კლინიკური თვისებების და ფესვის არხის მომზადების შედარება ფესვის შემავსებელ მასალად გამოყენების კონტექსტში
• MTA-ს ობტურაციის პროგნოზული მეთოდები

პირველი ნაწილი
სასიცოცხლო პულპის თერაპია ღრმა კარიესში: შეუქცევადი პულპიტის დიაგნოზის გადახედვა
პულპექტომია დიდი ხანია ითვლება სტანდარტულ მკურნალობად კარიოზული პულპის ექსპოზიციისა და შეუქცევადი პულპიტის დიაგნოზის მქონე კბილებისთვის. თუმცა, ჰისტოპათოლოგიური მონაცემები ეჭვქვეშ აყენებს ამ მიდგომას, ვინაიდან აჩვენებს, რომ პულპის ნეკროზი თანდათანობითი პროცესია. თავდაპირველ სტადიებზე ნეკროზი შემოიფარგლება ზედაპირული პულპით, გარდამავალი ზონით, რომელიც მიდის უფრო ღრმა სასიცოცხლო, მაგრამ ანთებულ ქსოვილამდე. ინფექციის წინსვლის ფრონტი მუდმივად ეჯახება პოლიმორფონუკლეარული ლეიკოციტების მკვრივ დაგროვებას, რომელიც თანდათან გადადის ქრონიკულ მონონუკლეარულ ანთებით უჯრედებში და საბოლოოდ — შედარებით ჯანმრთელ, არაანთებულ ქსოვილში პერიფერიაზე. ეს ლექცია წარმოადგენს მაღალი გარჩევადობის კლინიკურ ვიდეო დოკუმენტაციას, რომელიც აჩვენებს, თუ როგორ გამოვავლინოთ ვიზუალურად ინფიცირებული პულპის ფრონტი, შერჩევითად მოვაცილოთ დაზიანებული ქსოვილი ნაწილობრივი პულპოტომიის მეშვეობით და შევინარჩუნოთ დარჩენილი პულპის სისიცოცხლისუნარიანობა. ექსპონირებული პულპის ჭრილობა შემდეგ იხურება ბიოთავსებადი და პოტენციურად ბიოაქტიური მასალებით, რომლებიც ხელს უწყობენ შეხორცებასა და ფუნქციის გაგრძელებას. ეს ბიოლოგიურად განპირობებული მიდგომა წარმოადგენს კონსერვატიულ, მტკიცებულებებზე დაფუძნებულ ალტერნატივას სრული პულპექტომიის მიმართ, თუნდაც იმ შემთხვევებში, რომლებიც ტრადიციულად შეუქცევად პულპიტად დიაგნოსტირდება.

მეორე ნაწილი
ფესვის არხის ინფექციები: მრავალმხრივი ბიოლოგიური და კლინიკური გამოწვევა
ეს ლექცია შეისწავლის პულპის დეგენერაციისა და მიკრობული კოლონიზაციის რთულ პროგრესირებას ფესვის არხის სისტემაში. განსაკუთრებული ყურადღება დაეთმობა ბაქტერიული ბიოფილმების ფორმირებასა და ორგანიზებას არა მხოლოდ მთავარ არხებში, არამედ გვერდით არხებში, ისთმუსებში, დენტინის მილაკებში და სხვა ანატომიურ სირთულეებში, რომლებიც ხშირად გაურბიან ტრადიციულ ინსტრუმენტაციასა და ირიგაციას. წარმოდგენილი იქნება მოწინავე ჰისტოლოგიური და მიკრობიოლოგიური მტკიცებულებები, რომლებიც აჩვენებს, თუ როგორ შეიძლება ბიოფილმები გასცდნენ ფესვის არხის სისტემის საზღვრებს და ხელი შეუწყონ ექსტრარადიკულარულ ინფექციებს — მდგომარეობა, რომელიც ეჭვქვეშ აყენებს ჩვეულებრივ ენდოდონტიურ მიდგომებს და შეიძლება საჭიროებდეს ქირურგიულ ჩარევას.
სესია ასევე კრიტიკულად განიხილავს ძირითად კლინიკურ გადაწყვეტილების მიღების პუნქტებს, როგორიცაა გვერდითი არხების მართვა და ინსტრუმენტაციისა და ობტურაციის აპიკალური მასშტაბის განსაზღვრა. საკამათო თემები განხილული იქნება არსებული სამეცნიერო მტკიცებულებების ჭრილში, მათ შორის აპიკალური გამავლობის მიღწევის ბიოლოგიური მნიშვნელობა და მოხვედრილი ანატომიის კლინიკური მნიშვნელობა.